maandag 22 november 2010

Zoals gewoonlijk ben ik alweer heel vroeg wakker, ideaal om nog iets op mijn blog te posten.
Straks zullen we denk ik data invoeren. Al weet je hier natuurlijk nooit… vorige week dacht ik ook dat we van alles gingen doen maar toen was ik alleen maar aan het wachten. Ik heb al geleerd om eventjes te wachten maar als ze na een tijdje nog niet opdagen dan ben ik ook weg hoor. Als zij mij doen wachten dan kunnen zij ook wel eens wachten op mij!
De reden van hun afwezigheid bleek ‘Sallah’ te zijn, een feestdag voor Moslims, alleen had niemand mij daarover ingelicht. Gelukkig belde ik Kelly en kon zij mij het wel vertellen, ik mocht dan ook naar haar gastgezin komen om met hen mee te vieren. Daar heb ik ongeveer twee dagen doorgebracht. Ik kreeg typische Ghanese kledij van de gastfamilie die ik aanmoest om naar de moskee te gaan. Gesluierd gingen we mee. We mochten er gewoon tussen zitten tijdens het bidden moesten we gewoon kijken en foto’s trekken. Echt bizar hoe graag ze hier willen dat we van alles foto’s trekken. De familie had twee geiten om te slachten, het vlees werd klaargemaakt en uitgedeeld in de community want delen met anderen daar draait Sallah om heb ik mij laten vertellen. Wij hebben ons niet aan dat eten gewaagd en zijn lekker op restaurant gaan eten. Toen ik terug thuis was ben ik nog met mijn buurjongen naar een typische drum/dans optreden geweest. Heel leuk allemaal!
Op vrijdag ben ik naar een concert geweest in het voetbalstadium. ‘Samini en friends live’. We waren VIP, we kregen een cd, belwaarde voor de gsm en een goede plaats. Maar een concert hier is toch wel weer anders dan een concert bij ons. Ik had me aan een uitverkocht stadium verwacht, hehe, niet dus. Het concert duurde echt heel lang. Ik denk dat we eerst 3 uren ‘friends’ hadden gezien vooraleer Samini eindelijk aan de beurt was. Eerlijk gezegd had ik al geen zin meer om te kijken tegen die tijd. Ik heb nog een uurtje gekeken maar dan ben ik naar huis gegaan, het was ook al 3u ’s nachts en om 6u moest ik weer naar de aerobic. Verder heb ik nog een lunch gehad met een aantal Nederlanders en Ghanezen. We hadden zelf groente- en fruitsalade gemaakt, lekker en gezellig!
Voor de rest vullen we onze dagen met in de stad lopen, op café gaan, marktjes bezoeken, …  en er is ongelofelijk maar waar iets te doen in Tamale. Zaterdag is Nafac (National festival for arts and culture) gestart. Een festival dat elk jaar plaats heeft op een ander locatie, één keer in de 10 jaar in Tamale, ik mag dus van geluk spreken. Daar kan ik dus deze week mijn dagen mee vullen. Ik ben er al een paar keer geweest en echt optredens heb ik nog niet echt gezien, op de een of andere manier mislopen we die altijd, maar er heerst toch een gezellige drukte in de stad. Ik had voor het eerst een drukke en leuke week en ook voor deze week ziet het er goed uit. Voorlopig gaat alles dus goed:).
Lieve groetjes

Geen opmerkingen:

Een reactie posten